Pólitísk orðaverkstæði

Orð og skilgreiningar skipta máli. Þetta vita snjallir vinstri sinnaðir hugsjónamenn betur en flestir aðrir og þess vegna hafa þeir lagt áherslu á að breyta merkingu orða eða hreinlega smíða ný orð og orðasambönd. Um þetta er fjallað í nýjasta þætti Alltaf til hægri.

Ólíkt því sem áður var felur umburðarlyndi ekki í sér virðingu fyrir ólíkum skoðunum. Umburðarlyndi og víðsýni samtímans brýst fram í því að stjórnmálamenn ákveða að setja fjölmiðlum skorður og koma á fót sérstakri eftirlitsstofnun með starfsemi þeirra. Vinstri menn með aðstoð miðjumoðsfólks hafa náð að breyta merkingu þess að vera frjálslyndur. Frjálslyndi hafði áður skýra merkingu: Takmörkun ríkisvaldsins, frjáls viðskipti og frelsi einstaklingsins til orðs, athafna og einkalífs. Klassískt frjálslyndi – eins og það birtist hjá Locke, Mill og síðar Hayek og Friedman – er barátta gegn ofríki, afskiptum stjórnvalda og pólitískri íhlutun. En talsmenn forræðishyggju, aukinna ríkisútgjalda og ríkisafskipta hafa á síðustu tveimur áratugum eða svo skreytt sig með frjálslyndi og snúið þannig merkingu orðsins á haus. Þeir hafa stolið orðinu og frjálslyndi hefur hægt og bítandi orðið annað andlit stjórnlyndis.

George Orwell varaði við því að sannleikurinn yrði fórnarlamb þegar tungumálið er misnotað. Í ritgerð sem hann birti árið 1946, „Stjórnmál og enska tungan“, hélt hann því fram að villandi málfar væri notað til að fela óþægilegar staðreyndir. Tungutak sé hannað til að láta lygar hljóma sannar og gefa vindhönum yfirbragð festu.

Hægt er að hlusta á þáttinn á öllum helstu hlaðvarpsveitum meðal annars hér á Spotify.