„Draumaríkið“ að hruni komið
Kúba hefur áður verið á „barmi hruns“ en aðstæður á eyjunni hafa versnað hratt eftir að einræðisherranum Nicolás Maduro var steypt af stóli í Venesúela. Það er ekki alveg ljóst hversu mikið af olíuútflutningi Venesúela, sem sætir viðskiptaþvingunum, berst ekki lengur til Kúbu en tilraunir Bandaríkjanna til að stöðva ólöglega olíuflutninga eru farnar að bíta. Samhliða hefur ríkisstjórn Donalds Trump þrýst á önnur olíuframleiðsluríki, þar á meðal Mexíkó, að slíta tengslunum við Kúbu. Og það hriktir hressilega í stoðum stjórnar kommúnista sem horfir fram á alvarlegri efnahagslega kreppu en nokkru sinni áður.
Í lok janúar greindi Financial Times frá því að Kúba ætti minna en mánaðarbirgðir af olíu. Fyrir nokkrum dögum tilkynntu stjórnvöld í Havana alþjóðlegum flugfélögum að ekki væri lengur hægt að kaupa eldsneyti á farþegaþotur á kúbverskum flugbrautum. Mörg flugfélög hafa þegar ákveðið að hætta áætlunarflugi til Kúbu eða draga verulega úr því, sem er áfall fyrir efnahag sem er mjög háður ferðaþjónustu.
Landsframleiðsla Kúbu er að hrynja. Verðhækkanir á nauðsynjavöru eru hömlulausar og stuðla að skorti. Reglubundið rafmagnsleysi er orðið hluti af daglegu lífi. Samkvæmt sumum áætlunum hefur íbúum eyjunnar fækkað um 25 prósent á aðeins fjórum árum. Og æ fleiri hafa ákveðið að taka til fótanna vegna sífellt erfiðari aðstæðna.
Bandaríska tímaritið The National Review segir að erfitt sé að átta sig á því hversu fallvölt stjórn kommúnista er orðin en enginn vafi er á að hún stendur veikari fótum en áður.
Kúbverska stjórnin hefur lengi þjónað sem and-amerískt tákn fyrir byltingarsinnaða vinstrimenn. Kúbverska byltingin var dáð fyrir einstaka og varanlega andúð á Washington og Bandaríkjunum. Fyrir marga sanntrúaða marxista væri hrun Havana jafnvel sársaukafyllra en hrun Sovétríkjanna. Löngu fyrir 1991 hafði Moskva misst kjarkinn til að berjast gegn kapítalisma. Kínverski kommúnistaflokkurinn hefur einnig gert ákveðna sátt við markaðinn.
Efnahagsleg óvissa sem Kúbverjar glíma við er bein afleiðing áratuga stefnu bandarískra stjórnvalda. National Review segir það undarlegt að róttækir vinstrimenn séu hissa á því að þessi stefna, sem aldrei var ríkisleyndarmál, sé að bera ávöxt. Hrun kúbverska kommúnismans myndi frelsa þjóð sem hefur þurft að lifa undir ógn og í ófrelsi.
